Kamu yakin kamu tak silap tegur orang tadi?

Rasa hilang selera makan hari ni ...

tapi thanks kat eity ..

sebab kamu saya makan sekarang ..

niat nak makan tu ada ..

cuma takde selera ...

sakit pinggang dari semalam rasa macam nak putus je ..

rasa macam nak terpisah je antara badan sampai pinggang dengan kaki ..

semalam az nangis sorang-sorang ..

tak buleh tidoq ...

sat dok atas katil , sat dok bawah , sat dok kat meja study ..

tak ketahuan az dibuatnya ..

last2 tak tahan nangis terus ...

hmm .. ti ,

thanks tolong belikan makanan kat az ..

menu petang ni , nasi goreng cina ...

Ya Allah .. lambatnya nak habis makan ni ...

dia boh banyak sangat ke ?

tak ah .. engkau je yang hilang selera makan ...

huh ! -.-'

***

Kamu pasti kamu tak silap tegur orang tadi ?

kenapa tegur ?

siapalah saya orang nak tegur kan ?

hang ni , orang tegoq pun payah , orang tak tegoq pun payah !

tak tegoq , kata tak tegoq !

bila tegoq , hang kata cam tu pulak ?
aku bunoh anak orang ni kang .. heyy ...

bukan tak bagi tegoq ..

tapi hairan ...

lama sangat tak dengar sapaan dari suara tu ...

hmm .. ye .. sangat rindu ...

tapi sorry .. az bukan sengaja nak muncul depan kamu ..

sumpah az tak perasan kamu .. 

masalah rabun saya dah datang balik ..

nampak la kelibat orang tu ..

tapi tak sangka pulak dia ..

az nak ambik air je pun ...

rasa tak tahan nak berderai air mata ni bila dengar suara dia tegur tadi ...

terkelu lidah nak jawab pertanyaan dia ...

tak sempat sampai bilik , ups ! menitik dah hujan kat pipi ni ..

masuk bilik rasa macam nak jerit je ...

depa(roomate) tanya kenapa ?

tak terjawab dah waktu ni ...

tengah bukak kadigen , paip bocor terus .. 

tak berhenti .. susahnya nak berhenti ... banyak sangat air ...

cam mana ni , cam mana  ni ??(panik)

*dalam hati* 

"hmm .. sapa suruh kamu tegur saya ?

tau tak saya rindu sangat nak dengar kamu cakap ngan saya ?

sebab tu saya rasa macam taknak jawab je pertanyaan awak tadi ..

 saya nak menangis sebab rupanya saya masih lagi boleh dengar suara tu berbicara dengan saya .. 

maaf sebab tipu awak tadi .. 

mama tak panggil pun .. 

mama ada dalam dewan .. 

lepas saya turun stage baru mama dapatkan saya ..

saya tatau nak bagi alasan apa ...

saya nak cakap macam ni 

'kalau saya pergi cari awak lagi lepas tu pun dah tentu mood awak masih tak stabil lagi..so,better saya biarkan je awak macam tu'

tapi tak terkeluar nak cakap ..

sebenarnya saya perhatikan awak dari jauh .. ye .. saya perhatikan awak dari bawah khemah yang kami duduk tu .. masa ni , sumpah saya tak tahan nak menangis .. tapi saya cuba tahan sebab nak naik pentas .. saya bertambah sedih masa awak buat tak tahu je kat saya bila saya dah melangkah masuk dewan beratur untuk terima sijil tamat pengajian hari tu .. saya berdiri depan awak kot .. awak buat macam saya tak wujud .. awak buat macam tak pernah kenal saya .. kalau macam tu la cara awak hari tu awak still nak suruh saya jumpa n mintak one more time nak snap gambar dengan awak , awak silap ... saya sangat sedih waktu tu n saya rasa macam tanak jumpa awak dah lepas tu ... mama tegur saya sebab tak senyum sangat masa atas pentas .. mama perasan sebab mama tahu anak dia kalau setiap kali berada atas pentas , mukanya sangat berseri-seri..dari tadika dulu lagi ..saya sangat suka berada atas pentas..tapi kalau macam tu la mood saya , automatik mama perasan ... sorry ma ..

hmm .. serius saya memang ..... ups ! sorry .. abah call .. jap ae ...

*after a few minute-hampir setengah jam jugak-

mama yang call lah .. abah tengah tidur ... sumpah az tatau abah nak kena operation ...

abah dah MC tiga hari dah masuk hari ni  ...

doktor bagi MC seminggu kat abah .. 

abah nak kena jumpa doktor pakar ...

alamak .. macam mana az boleh taktau ni ?
macam mana nak balik nanti ?

kalau abah belum betul2 sihat lagi cam na ?

risau la .. nanti abah nak kena drive pulak ... duh .. rasa bersalah la pulak ...
nak operate dua tiga hari lagi .. that why la abah diberi cuti rehat ..

takut darah dia tak stabil ...

tadi abah pergi hospital .. buat ultra ape tah ma cakap ... xray lagi ... hmm ...

abah ... hope abah tak pape ... az nak tengok abah .. az nak temankan abah macam sebelum ni ..

hope abah oke .. kalau sebelum ni az teman abah ke hulu ke hilir pergi hospital ,

hope sangat kali ni mama boleh buat benda yang sama kat abah ..

abah bukannya larat sangat tu .. az tau la ..

setiap kali pergi appointment , az yang pergi ambil ubat dia , 

az yang teman dia pergi jumpa doktor tu la , doktor ni la ,

rawatan tu la , rawatan ni la ... 

kadang-kadang abah sampai fed-up ...

tapi az tak boleh biarkan abah cam tu ...

that why az sanggup temankan abah ..

ma kata sejak az study kat matrik ni , kadang-kadang abah tak pergi appointment ..

hari graduate hari tu , jumpa , az najok kat abah kejap ..

sebab sebelum az balik kolej az selalu bagitau abah ,
ingatkan abah jangan lupa makan ubat n appointment doktor ..

tapi abah tak dengar ... 

az najok kejap je ... 

kalau boleh kali ni az nak temankan abah ... tapi az nak exam ...

takpe .. az akan tetap doakan yang terbaik untuk abah k ..

kakngah akan cuba yang terbaik walaupun jauh ...

sayang abah ....

hmm .. mama ada tanya bila nak balik ..

ma kata nanti ma suruh along ambik kakak ..

alaaa .. kenapa along ??

orang nak abah ... nanti along mesti ambik lambat macam hari tu .. -.-'
tapi nak buat cam ne kan ..
along pun , along laa ...

kamu diuji sekali lagi sayang ...

hope kamu bersabar ...

***

emm .. sambung balik pasal tadi ... 

saya dah lama maafkan awak sejak hari kejadian lagi .. 

so, tak payah risau .. saya tak la kejam sangat ..

setiap malam sebelum tidur , saya dah pun memaafkan segala perkara yang orang buat pada saya dan saya jugak meminta supaya mereka memaafkan segala kesalahan saya .. sesungguhnya saya tak sengaja melakukan semua tu ...
cuma kadang-kala perkara-perkara tu muncul kembali bermain di kotak fikiran ni ...
ikhlas saya katakan saya tak pernah membenci diri kamu ...
saya sangat sayangkan kamu ..
tapi andai saya selalu je buat awak kecik hati dengan coretan saya ,
saya mintak maaf ..
andai kemunculan saya selalu je buat awak tak senang , saya jugak mintak maaf ..
n kalau saya selalu je menyebuk di saat awak ada problem , itu jugak saya mintak maaf ..
saya tak sengaja ...
tapi kalau awak sudi nak share apa pun dengan saya ,
saya sangat mengalu-alukan kehadiran awak ..
kalau awak perlukan apa-apa yang saya termampu ,
insyaAllah akan saya laksanakan ..
saya akhiri coretan saya hari ni dengan rasa syukur kehadrat ilahi kerana masih memberi kesempatan kepada diri ini untuk mendengar lagi suara itu ..
saya sangat rindukan suara itu ..
terima kasih Ya Allah ..
terima kasih dari hambaMu yang tidak sempurna ini ..